Vijver

Vijver onderhoud in augustus: zo voorkom je algengroei en zuurstoftekort tijdens hitte

Warm water houdt minder zuurstof vast, en dat is precies wat vijvers in augustus in de problemen brengt. Zo herken en voorkom je algengroei en zuurstoftekort.

Vijver onderhoud in augustus: zo voorkom je algengroei en zuurstoftekort tijdens hitte

Rond half augustus krijgen we ieder jaar dezelfde berichten van lezers: het water is opeens troebel groen, de vissen hangen met hun bek boven de waterspiegel en er hangt een muffe geur rond de vijverrand. Dat is geen toeval. Na een paar hittedagen op rij kan een vijver van vijf kuub binnen achtenveertig uur omslaan van helder naar een dikke, groene soep, en tegen de tijd dat je het ziet, is het probleem meestal al een paar dagen aan de gang.

Waarom vijvers juist in augustus omslaan

Warm water houdt minder zuurstof vast dan koud water — dat is simpele scheikunde, geen vijverfabeltje. Bij twintig graden zit er zo'n negen milligram zuurstof per liter in water, bij dertig graden nog maar zeven. Voeg daar een paar dagen felle zon aan toe, en algen krijgen precies de combinatie van warmte, licht en voedingsstoffen die ze nodig hebben om zich binnen een etmaal te verdubbelen. Overdag produceren die algen nog zuurstof door fotosynthese, maar 's nachts doen ze het tegenovergestelde: dan verbruiken ze zuurstof, net als de vissen. Rond een uur of vier 's ochtends, vlak vóór zonsopgang, is het zuurstofgehalte in een vijver het laagst van de hele dag — precies het moment waarop vissen aan de oppervlakte naar lucht happen als het misgaat.

Er speelt nog iets mee dat weinig mensen doorhebben: bladval en visvoer die niet wordt opgegeten, zakken naar de bodem en breken daar af. Dat afbraakproces kost zuurstof en levert voedingsstoffen op waar algen dol op zijn. Een vijver die in juni nog kraakhelder was, kan in augustus dus om twee onafhankelijke redenen tegelijk kantelen: te veel voedingsstoffen van onderaf, te weinig zuurstof van bovenaf.

Zuurstoftekort herkennen voordat het misgaat

Vissen die naar lucht happen aan het oppervlak zijn het duidelijkste signaal, maar dan ben je al te laat om het rustig op te lossen. Let liever op vroegere tekenen: vissen die traag zwemmen, weinig eten, of juist allemaal bij de instroom van een filter of fontein blijven hangen — daar zit het meeste zuurstof. Ook een sterke rioollucht bij de vijverrand wijst op zuurstofarme, rottende bezinking op de bodem.

Een goedkope zuurstoftest uit de dierenwinkel (rond de 15 euro bij Intratuin of Praxis) geeft meer zekerheid dan gokken op basis van visgedrag. Onder de 5 mg/l wordt het krap voor de meeste siervissen; onder de 3 mg/l is het acuut gevaarlijk.

Grijp dan meteen in.

Extra beluchting: de snelste noodmaatregel

Een beluchter of extra fonteintje dat het wateroppervlak in beweging brengt, lost het probleem sneller op dan welke chemische toevoeging dan ook, omdat zuurstof vooral via het wateroppervlak in de vijver komt. Een OASE AquaOxy 2000 kost ongeveer 55 euro en is voor de meeste tuinvijvers tot tien kuub ruim voldoende als noodmaatregel bij hitte. Velda en Ubbink verkopen vergelijkbare sets voor 40 tot 90 euro, afhankelijk van het vermogen.

  • Zet 's nachts en vroeg in de ochtend extra beluchting aan — dat is wanneer het zuurstofgehalte het laagst is.
  • Richt een bestaande fonteinpomp zo dat het water spettert in plaats van rustig terugstroomt.
  • Voeg bij een acute noodsituatie een handjevol schone, koude leidingwaterijsblokken toe om de temperatuur tijdelijk te verlagen (geen ijsblokken met zout of kleurstof, uiteraard).
  • En als niets daarvan voorhanden is: zelfs met een tuinslang wat water laten spetteren op het oppervlak helpt voor een paar uur.

Algengroei aanpakken zonder de vijver kapot te maken

Draadalgen en groen zwevend water zijn twee verschillende problemen met verschillende oplossingen, en dat is precies waar veel mensen misgrijpen. Draadalgen — die groene, glibberige slierten — haal je het beste gewoon met de hand of een vijverhark weg; chemische middelen werken hier nauwelijks en verstoren vaak het biologische evenwicht meer dan ze oplossen. Zwevende algen die het water troebel groen kleuren, zijn een ander verhaal: die bestrijd je met beschaduwing, minder voeding en eventueel een UV-C-clarifier die de algen laat klonteren zodat het filter ze kan opvangen.

Wij raden UV-C boven chemische algendoders aan zolang er vissen in de vijver zitten. Een los UV-C-apparaat van 11 watt kost rond de 60 tot 80 euro en werkt zonder de waterchemie te verstoren, terwijl chemische algenmiddelen bij verkeerde dosering juist zuurstof kunnen wegvreten op het moment dat je die het hardst nodig hebt.

Drijfplanten zijn de goedkoopste structurele oplossing. Een laag van dertig tot veertig procent bedekking met bijvoorbeeld waterhyacint of kikkerbeet (vanaf 6 euro per bosje bij Intratuin) neemt algen het licht en de voedingsstoffen af nog voordat ze een kans krijgen. Het nadeel: waterhyacint is winterhard noch inheems, en mag in Nederland niet zomaar in openbaar water terechtkomen — gooi overtollige planten dus nooit in een sloot, maar op de composthoop.

Wat blauwalg met jouw vijver te maken heeft

Blauwalg, officieel cyanobacteriën, is geen gewone alg maar een bacterie die bij aanhoudende hitte kan gaan woekeren, ook in kleine tuinvijvers. Waterschappen waarschuwen in augustus regelmatig voor blauwalg in zwemwater, en dezelfde omstandigheden — warm, stilstaand, voedselrijk water — gelden voor een vijver. Blauwalg herken je aan een dikke, blauwgroene verflaag op het wateroppervlak en een onaangename geur. Voor huisdieren en kinderen die met vijverwater in aanraking komen, kan dat gevaarlijk zijn.

Bij twijfel: haal geen water uit de vijver om planten elders mee te besproeien, en laat honden er niet uit drinken. Een teststrip geeft geen volledige zekerheid — bij aanhoudende twijfel is voorzichtigheid met contact de veiligste keuze.

Vissen door een hittegolf helpen

Voer minder tijdens hitte, niet meer. Bij hoge temperaturen draait de stofwisseling van vissen weliswaar sneller, maar de zuurstof die ze nodig hebben om dat extra voer te verteren is precies wat er het minst voorradig is. Beperk je tot een kleine hoeveelheid, één keer per dag, en stop helemaal met voeren zodra het water boven de 28 graden komt.

Zorg voor voldoende schaduw — dertig tot vijftig procent van het wateroppervlak is een goed streefgetal. Een drijvend schaduwzeil (vanaf 20 euro) of een paar grotere drijfplanten doen al veel. IJsvogels en reigers duiken trouwens graag juist op die momenten dat vissen aan de oppervlakte naar lucht happen, dus wie in augustus zowel hitteproblemen als een verdwijnende visstand ziet, kijkt best twee keer naar de oorzaak voordat alle schuld naar de hitte gaat.

Wat je nu beter kunt laten

Over hoeveel water je tijdens hitte moet verversen circuleren hardnekkige ideeën, maar de vuistregel is simpel: kleine stappen. Grote waterverversingen tijdens een hittegolf klinken logisch, maar zijn vaak een vergissing. Leidingwater bevat chloor en heeft een andere temperatuur dan het vijverwater; een plotselinge wissel van meer dan twintig procent van het volume kan vissen in shock brengen bovenop het zuurstofprobleem dat je al probeert op te lossen. Ververs daarom in stappen van hooguit tien procent per keer, verspreid over meerdere dagen, en coördineer dat liefst met de avonduren, wanneer het leidingwater zelf ook niet gloeiend heet uit de kraan komt.

Vermijd ook complete filterreiniging midden in een hittegolf. Het biologische filter bevat de bacteriën die ammoniak omzetten in minder schadelijke stoffen, en die kolonie heb je juist nu het hardst nodig. Spoel het filterschuim voorzichtig af in oud vijverwater, nooit in leidingwater met chloor, en doe dat het liefst op een koelere dag.

Vooruitkijken naar het einde van de zomer

Half augustus is ook het moment om alvast na te denken over het vijvernet voor straks. De eerste bladeren van berken en essen beginnen dan al te vallen, ruim vóór de grote bladval van oktober, en wie daarmee wacht tot het najaar in volle gang is, haalt in november een dikke laag rottend blad van de bodem in plaats van een net vol droge blaadjes. Een vijvernet van 3 bij 4 meter kost bij de Gamma of Praxis zo'n 15 tot 25 euro en verdient zichzelf ruimschoots terug in minder werk straks. Span het net licht boven het water in plaats van erop, anders zakt het door onder het gewicht van blad en regenwater.

Een vijver die er in juni nog uit zag als een plaatje kan in drie hete dagen tijd volledig veranderen, maar met een beetje beluchting, minder voer en de juiste balans tussen schaduw en licht kom je de rest van de zomer meestal probleemloos door.